Poppenwerk

Het hebben van kleindochters brengt van tijd tot tijd deze werkjes met zich mee. Oma..., kunt u .... enz.
Ja hoor, oma kan dat wel. Is dit naar uw zin dame? Kind blij, oma blij.

Een héle oude ufo....

werd gisteravond een affo. Ik durf niet eens te zeggen wanneer ik hieraan begon. Eigenlijk ooit bedoeld voor DD3, maar nu afgemaakt voor DD2. Er moest alleen nog maar een rand vasten omheen, en een knoopsluitinkje gefabriceerd. Ik snap zelf niet waarom hij toen niet af werd gemaakt, maar nu is het dan toch een vestje geworden en iemand is er heel blij mee. De mode herhaalt zich om de paar jaar, dat zie je maar weer. Nu zie je ook weer heel veel gehaakte hesjes en bolero's en ander 'gaatjesspul'.

Van de gekregen wol heb ik om te beginnen dit gemaakt. Dus ook kleindochter blij met haar aangeklede tweeling. En ja, onder het rokje zit nog een mooi broekje. helaas geen aparte foto van.


En ook nog even een update van de "Markerlap"
Hij was een poosje in de wacht gezet, maar er is toch met stukjes en beetjes weer een vernaaid lint bijgeborduurd.

In het volgende berichtje komt de update van de randjes weer aan de beurt.

Fijne avond, iedereen!

Hadden jullie mij al eens gezien?

Volgens mij niet hoor... Het is al weer een poosje geleden dat ze aan mij zat te haken, en ik heb best een tijd naast die printer gezeten.

Maar het is allemaal een beetje vaag, want zoals je ziet heb ik nog geen ogen, dus ik moest op mijn neus en oren afgaan. Soms rook ik koffie, dan weer appel, en ik vroeg wel eens wanneer ze me nu eens af ging maken, maar er waren altijd "tussendoortjes", zoals ze dat noemde. Geen idee wat ze dan deed hoor.

Maar op een gegeven moment kreeg ik ogen, en toen zag ik meteen dat ze aan mijn kleren aan het breien was. Nou, toen was het zo gepiept.

Ik kreeg stekeltjes, een lange broek en een lekkere trui, want het was nogal frisjes daar, en ook een pet. Ik zou ook nog laarzen krijgen, maar toen ging ik verhuizen, dus die komen nog.

Maar hier zie je me nog eens toen ik helemaal klaar was. Ik woon nu bij een jongetje, en dat vind ik leuk, want hij doet van alles, en ik mag lekker meekijken. Zou ik ook een 'tussendoortje' zijn geweest?

Geslaagd.....

voor mijn poppendokterdiploma, vind ik zelf. Kijk maar eens naar het resultaat van mijn gepruts.. Second life, haha. Ik heb er zelf schik van dat het weer zo'n mooi popje is geworden.
Zo

was het helemaal... ooit. Ik ben benieuwd wat mijn dochter er van zegt. Ik heb ook een van de oogjes nog bijgewerkt. Dat was aardig beschadigd. Ik heb het bijgewerkt met één haar van een verfkwast... Nu kijkt het weer met twee oogjes.

De boze Baby

Nee hoor, geen echte, maar dit was de naam van het babypopje waar een van mijn dochters eindeloos mee gesjouwd heeft. Het had een wat 'bozig' toetje, vandaar dat het nooit een echte naam kreeg, maar altijd 'boze baby' bleef heten. Nu loopt haar dochtertje er mee te slepen, maar er is inmiddels niet veel meer van over.
En omdat je dit soort popjes niet meer in de winkel ziet, ben ik érg zuinig geworden, en heb het uit elkaar gehaald om een nieuw lijfje te maken. En dat valt nog niet mee.

Ook heb ik voor een andere jarige kleindochter een poppenledikantje bij de kringloop vandaan gehaald en dat mooi geschilderd... Matrasje en dekbedje en kussen gemaakt, en een mooi kussensloopje en dekbedhoesje gefabriceerd. Nieuwe Zapf-pop op maat gekocht, en zie daar: een lief cadeau toch? Ik vind het heerlijk als ze nog de 'speel' leeftijd hebben. Daar is altijd wel iets voor te verzinnen