Dankjewel allemaal voor jullie complimenten bij de vorige post. Ik bloos er wel van hoor... zoveel leuke reacties.
En ik heb nog een foto van een werkje dat nu bij een van mijn dochters aan de muur hangt.
Dat is zo leuk om te zien.
Ik had het hier nog niet 'geshowd', dus hier komt 'ie...  Hmm... de bovenste foto is minder helder dan in het echt...

 En op de tweede foto heb ik de lijst in een bijpassende kleur geschilderd, op verzoek van dochter. De kleur op deze foto is wel dichter bij 'echt'.






Hoe dan ook... nu is de panter voor kleindochter aan de beurt. Wordt vervolgd dus.








Maar ik heb nog meer gedaan dan schilderen hoor. In de 'lege' uren die ik bij mijn moeder doorbreng heb ik deze plaid afgemaakt, en ben hem nu aan het omhaken. Eindelijk, want hij lag al zo lang in een doos te wachten.

En na al dat haken van het laatste jaar ben ik ook weer eens aan het breien geslagen. Op bestelling, dat dan weer wel... Een babyvestje in roze en een in blauw... Dit is de roze, under construction, maar je kan wel zien hoe het worden moet...

Nou, dit was het even voor nu. Als het haak- en breiwerk af is komen er weer foto's.

Fijne week voor iedereen.

Te veel hobby's...

...en te weinig tijd. Dus maar weer eens overgestapt van handwerken naar schilderen.
Op de schilderles van vanmorgen heb ik mijn laatste creatie afgemaakt. De schreierstoren in Amsterdam naar een schilderij van W.A. Knip. Het was heel wat meer werk dan ik gedacht had. Maar nu dan toch klaar. Ben er wel tevreden over... Nu op naar het volgende lege doek.... een bestelling van kleindochter: Alstublieft een panter, oma.... We gaan ons best doen hoor meisje!

Het leven gaat verder...

.

.. en verdriet en vreugde wisselen elkaar af. Gisteren is mijn jongste zoon getrouwd. Een blije, grotendeels zonnige dag, met een lief en mooi bruidspaar in het middelpunt.



Een goed weekend voor iedereen.

Verdriet...

Om het overlijden van mijn vader, nu ruim twee weken geleden. Zó lang voor hem gezorgd, en dan opeens 's-nachts in zijn slaap gestorven. Het is nog steeds onwerkelijk, die grote lege plek. En voor mijn moeder extra moeilijk, omdat zij door haar dementie de boodschap niet kan onthouden, en elke keer opnieuw de schok krijgt. Het gaat nu na twee weken enigszins beklijven, maar ze wil nog constant de bevestiging krijgen dat het echt waar is. Het is een verdrietige periode, maar ik hoop toch na de zomervakantie dit blog weer wat op te poetsen.

Twee affo's

Deze leukerd is ook eindelijk afgekomen. Ze is 43 cm. lang (zonder oren), dus best wel een flinke knuffel. Het jurkje is gebreid. Was heel leuk om te maken. Er komt vast nog een vriendje voor haar, maar dat zal zeker volgend jaar worden.






En 'monsieur le Coq' is ook klaar. Dat was nog wel een uitdaging, want hij moest "grof" geschilderd worden, en ik ben meer van de fijne details. Maar het is toch een echte haan geworden. (Het paars van de achtergrond is op het doek veel zachter van kleur) -- Op naar de volgende opdracht.

Verder wil ik iedereen hele Goede Kerstdagen wensen, en een Voorspoedig en productief nieuw (handwerk) jaar.

Nieuwe schilderopdracht...

Een eerste opzet...hij kijkt wel boos hè.... Ik zal eens proberen of ik hem wat vriendelijker kan maken...



Update...

Eindelijk weer eens een levensteken. Wat is dat lang geleden weer. Het zorgen voor mijn ouders gaat nog steeds door, en wordt ook wel intensiever doordat ze steeds minder (lees: bijna niets) kunnen. Maar toch probeer ik weer dingen voor mezelf te doen. Ik zit bijvoorbeeld weer op schilderles. Vijftig jaar geen kwast meer vast gehad, en nu weer uitproberen of het nog lukken wil. Dat was best spannend, maar het eindresultaat viel me echt mee. Moest als eerste naar een voorbeeld schilderen. Hier het resultaat.

En er wordt ook nog wel gehaakt, en zo nu en dan genaaid, maar geen grote projecten of ingewikkelde dingen. Ik heb wat knuffels gehaakt voor 'het goede doel', maar heb niet overal foto's van genomen helaas. Wel van deze minifantjes.
Ollie en een van zijn zusjes. Hij heeft nog een zusje, maar daar dus geen foto van. 







Ook een foto van Clarabella: Twee tashangers gehaakt voor kleindochter en vriendin,  ter gelegenheid van hun propedeuse aan de Landbouwhogeschool. Zó goed gedaan, meiden.

Nou, de rest bewaar ik maar voor een volgende keer, anders duurt het weer zo lang voor ik wat kan laten zien.

Iedereen een goede zondag en een fijne nieuwe week.