Echt buitenweer

Iedereen dank-je-wel voor de lieve wensen en reacties op de komst van deze twee minimensjes. Het gaat gelukkig allemaal heel voorspoedig met de dametjes. En ook met de dochters, gelukkig. Het is wel weer even wennen en op de klok kijken, want de oudste 2 gaan allebei naar school, dus dat wordt soms een beetje goochelen met de voedingstijden. Maar de broers en zussen zijn dol op hun kleine zusje, en dat is ook heel leuk in de gezinnetjes. Gisteravond heb ik bij één van de 2 opgepast.... joepie... flesje, luiertje, heerlijk tuttelen. Oma zijn is heerlijk op zulke momenten :)

En het is nog zulk heerlijk weer, dat ze er veel mee naar buiten kunnen.

Maar hier komt er eigenlijk niet zo heel veel van handwerken ondanks het prachtige weer. De tuin vraagt ook aandacht, en dat doe ik liever met mooi weer dan met wind en regen. Dus eerst lekker buiten aan de slag geweest, en daarna is het heerlijk uitrusten onder de plu met ja hoor, toch wel een werkje. Dit is mijn nieuwe kantklosopdracht. Het is klaar, op het afhechten na. Dat vind ik het enige nadeel: het afhechten en van het kussen losmaken. Maar goed, het hoort erbij, en ik vind dit wel

weer mooi geworden.

Ik heb ook nog twee siggies ontvangen. Die zal ik ook nog even showen. En sorry dames, ik heb de laatste tijd wel gelezen op de blogs, maar van reageren is niet zo veel gekomen door allerhande andere zaken. Maar ik hoop mijn leven te beteren.

Allemaal nog een fijne avond.

Andermans(vrouws) veren

Eerst het grote nieuws, waar ik gewoon nog geen tijd voor gehad heb om het hier mee te delen: De tweede dochter is ook bevallen, en ik ben weer oma van een lief kleindochtertje geworden. Helaas heb ik nog geen close-up foto van de kleine TIRSA, maar hier een foto van een haastig in de auto gesprongen oma bij de eerste kennismaking. (wat duurt een uur in de auto dan láng!)
Ik heb ook wel wat eigen werk te laten zien, maar ik wil in dit logje eigenlijk eens laten zien waar ik iedere week langskom als ik op weg naar mijn ouders' appartement door de gang van het flatgebouw loop waar zij wonen.  Want bijna bij iedere deur hangt wel een handwerk of iets anders wat in vroeger jaren door de bewoner/ster gemaakt is.

Het begint al direkt na de lift met dit mooie quiltje. Ik heb de plant die erop stond even opzij gezet om hem beter te kunnen zien, maar helaas zie je nu ook dat er in het midden een vlek zit van een eerdere bloempot. Maar het is verder brandschoon, en erg mooi gemaakt.

De volgende is deze koperen ketel met veldbloemen in kruissteek met wol geborduurd. De kleuren zijn in het echt heel stralend boven het koper van de pot. 

Dan volgt er een heel vrolijk hollands wandkleed, ook helemaal in kruissteekjes, waar van alles op te zien is.

Daarna wandel ik langs deze 'oude meester' en vraag me daarbij altijd af hoe de vrouwen vroeger toch zulk mooi handwerk konden maken in die

doorgaans donkere huizen. (Daar moet ik ook altijd aan denken als ik door de zalen van een kasteel loop, Loevestein, bijvoorbeeld...)

Twee deuren verder bewonder ik dit puur nederlandse plaatje, een molen met hollandse luchten, ook al in wol met kruissteekjes.

En dan hangt er even verderop nog dit watervogel-schilderij.

Je kunt wel heel goed zien hoe het handwerken, de onderwerpen, de uitvoering en zo, in de loop der jaren veranderd is, maar ik kijk er iedere week toch weer met plezier naar, als ik er langs kom.

Hm... volgens mij ben ik er toch eentje vergeten, ik zal nog eens goed kijken, aanstaande vrijdag.

En dan nu om de rij af te sluiten nog een klein kantklos-affootje... Een

tweekleurig tasje in hartvorm. Het was erg leuk om te maken, en lijkt moeilijker dan het was.

Nou, dit was het wel weer even voor nu.
Ik vergeet nog steeds zo nu en dan om foto's te maken van wat ik af heb en weggeef/opstuur of wat dan ook. Maar meer in een volgend berichtje.
Groetjes uit een overwegend zonnige Betuwe.

Borduren voor het goede doel

Ik heb weer een mooi borduurwerkje af voor de Regenboogkussens. Dit zijn van die fijne tussendoortjes, waar je iedere keer een stukje aan verder werkt. Ik heb het zo voor het grijpen liggen, en met een bakje koffie komt er steeds een stukje bij.

Lieve Allemaal

Het is niet mijn gewoonte om op zondag een berichtje te plaatsen, maar dit wil ik toch even van de daken roepen: IK BEN WEER OMA GEWORDEN!!! Vanmiddag om even over 2 is mijn zevende kleindochter geboren. en alles is goed met moeder en kindje. Wat een wonder weer. 't kan ook zo anders.

Ze weegt iets meer dan 6 pond, en heet Crista.

Hier is ze. zo'n mooi gaaf snoetje. Ik heb haar al heerlijk een poos kunnen koesteren en goed bekijken. Wat een rijkdom weer.

Bloemencorso Leersum

In mijn vorig logje had ik foto's beloofd van het bloemencorso in Leersum. Mijn oudste zoon heeft mee gebouwd en -geplakt, en was met nog ongeveer 20 anderen figurant om de wagen(s) meer luister te geven. Ze hebben diverse prijzen gewonnen met hun creatie, en na de 2e rondgang werden de wagens opgesteld voor het publiek. Ze lagen toen allemaal uitgeteld op de grond. de meesten hadden een avond, de vorige dag, de nacht door en 's morgens ook nog keihard gewerkt om

alle bloemen netjes op hun plek te krijgen. Dit kan pas op het allerlaatst. Ik had het zelf nog nooit 'in het echie' gezien, en was een beetje confuus toen ik zag wat een enorm karwei het geweest is.  Ik heb er deze keer met mijn neus bovenop gestaan. Zó immens veel werk, en het was zó schitterend... Hier zijn wat foto's, maar zoals altijd is de werkelijkheid veel indrukwekkender.

De 'wagen' bestond uit 3 olifanten, de kleinste voorop, de grootste achteraan... Indische schonen openden de stoet, en beeldden een indisch ritueel uit.. (ik weet niet meer wat, sorry) Indiërs trokken en duwden de dieren voort, en het geheel was echt iets uit de duizend-en-een-nacht.

1e foto: Daar komt de stoet
2e foto: De eerste olifant (de kleinste)
3e foto: De laatste olifant (de grootste)
4e foto: Daar loopt je 'kind' dan...
5e foto: Naar de opstellingsplaats
6e foto: De wagens staan opgesteld voor het publiek
7e foto: Uitgeteld en gevloerd

 

Maar ook de andere wagens waren kunststukken.

Mario Bros ontbrak niet, er was een prinsessenwagen met stoere ridders ter verdediging (dit was een jeugdwagen), één wagen beeldde een aantal duikkooien uit, met daarin leuke meisjesduikers rondom ingesloten door enorme haaien. Ook prachtig gemaakt.

Er was een wagen met huizen uit diverse werelddelen, compleet met bibberende eskimo, een indiaan, en een heuse holemens. O ja, er kwam ook nog een kippenhok voorbij... Kortom, een ontzettend leuk kijkfeest.

Ik heb van de andere wagens maar een collage gemaakt; er was zoveel moois.

Dat was het weer even.

Ik wens iedereen een goede zondag
(en een blikje geduld voor de weblog-bloggers).

Eindelijk weer eens...

een nieuw berichtje. Ik had zo weinig inspiratie dat ik mezelf maar een poosje vakantie gegeven heb. Dus er is heel wat bij te praten. Ik begin maar met de laatste nieuwe siggies die ik gekregen heb. Allebei uit Italië: De eerste van Stefania, en de tweede van Maria Bruna. Ik ben nu ongemerkt toch de 100 gepasseerd.

En wat heb ik nog meer gedaan? O ja... ik heb een nieuw speldenkussen gemaakt. Een flinke, met een houten voet, zodat 'ie netjes blijft staan en niet zo gemakkelijk wegschuift.
Verder heb ik veel gebreid, geborduurd en het eerste kraampakket afgemaakt. Ik denk dat de baby niet lang meer op zich laat wachten, want dochter is verwoed aan het "nestelen".

Ook ben ik afgelopen zaterdag nog met mijn schoondochter naar het bloemencorso in Leersum geweest. Mijn oudste zoon had meegebouwd aan een van de wagens, en was een van de figuranten, dus daar was ik wel erg nieuwsgierig naar. In een volgend logje komen daar foto's van.
En de rest van mijn activiteiten moet ik weer even uit mijn geheugen opdiepen hoor. Dat komt wel weer boven water dus dat houden jullie te goed.

 

Engeltje, engeltje....

Engeltje, engeltje, waar kom je vandaan?

van Noord Holland, want daar heeft mijn wiegje gestaan;

Engeltje, engeltje, wat kom je dan doen?

Allereerst breng ik jou een dikke zoen;

Engeltje, engeltje, maar wat draag je daar?

Ik wens je zegen en vreugde voor een nieuw levensjaar!

Engeltje, engeltje, dat is niet mis,

Nee hè? Het is een cadeautje van Chris!

Lieve Chris: DANK JE WEL VOOR DE VERRASSING!!
Ik had er werkelijk geen moment aan gedacht dat dat mooie engeltje-in-wording naar míj zou komen vliegen. ik was er helemaal stil van.
Het krijgt een mooi hangertje en een ereplaatsje.
En voor iedereen die nieuwsgierig was naar het hoe-verder met het engeltje.... ziehier wat Chris er verder mee gedaan heeft.

En van de borduurclub waarvan ik lid ben heb ik ook mooie kaarten ontvangen. "Rozen" was mijn onderwerp, en ik ben flink in de bloemetjes gezet. Ik heb nog nooit zoveel kaarten voor mijn verjaardag gekregen :)

Verder was het net als andere jaren: rustig, want velen waren met vakantie. Vroeger, toen de kinderen nog thuis waren, was de verjaardag van de oudste dochter meestal de grote "ha daar zijn we weer" dag. Iedereen weer thuis en in het gewone ritme, veel tantes en ooms, en vaak heel mooi weer, zodat de tuin altijd vol zat... tsja... er is veel veranderd in de loop der jaren.

Nu ga ik mijn ouders nog voor een daagje halen. Die kunnen de drukte niet meer aan, dus dan hebben we nog een rustig gezellig dagje, en kook ik extra lekker... bij voorkeur suddervlees, dat vinden ze heerlijk.
En nu ga ik nog eens iets nuttigs doen... De kraampakketten moeten af, want zeker één van de baby's komt hoogstwaarschijnlijk een paar weekjes eerder, dus dan heb ik het toch wel graag af op de grote dag.
Iedereen nog een fijne week. (zouden we nog een beetje mooi weer krijgen?)